جان گاتمن در کتاب درمان و به سازی رابطه ها بیان کرده است که چگونگی تنظیم روابط تا حد بسیاری تعیین می‌کند که اختلاف میان مردمان چگونه به نتیجه‌ای خوش منجر شود. آن اندیشهٔ پایه با روشی ارتباط و بستگی دارد که مردم در لحظه‌های زندگی روزمرهٔ خود و یا در ارتباطات عاطفی‌شان تلاش می‌کنند، به افراد پیرامونی خود پاسخ دهند. آن لحظه‌ها خیلی به چشم نمی‌آید و به آسانی از نظر دور می‌ماند. به عقیدهٔ نویسنده با آگاهی و اندیشیدن به چنین لحظه‌هایی است که ما را قادر می‌سازد صمیمیت بورزیم و صمیمیت بپذیریم؛ و آن‌چه را که ما از نزدیک‌ترین روابط خود احتیاج داریم، حمایت کنیم و حمایت بپذیریم. نظام‌های فرماندهی به ما امکان می‌دهد تا جهت‌ها و مقاصد عواطف خود را ببینیم.